W roku 2020 pojawiły się trzy sygnały otwarcia pozycji długiej na ropie naftowej. Pierwszy i drugi zostały z sukcesem wykorzystane, trzeci zignorowany ze względu na jesienną falę Covid-19.
W praktyce trzeci sygnał również byłby zyskowny. Otwarcie pozycji poniżej 42 dolarów za baryłkę i zamknięcie powyżej 50 dolarów.
W piątek i poniedziałek na zabezpieczeniach powyżej 40USD za baryłkę zostały zamknięte pozycje na ropie naftowej typu Brent.
Grasujące kilka miesięcy temu po internecie straszenie contango nie sprawdziło się. Na rynkach terminowych contango jest naturalnym stanem "wliczonym w cenę" w odniesieniu do towarów, które się nie psują i mają koszty przetrzymania np. metale, surowce energetyczne jak ropa naftowa.
Co to jest contango?
Ceny kolejnych serii kontraktów terminowych na ropę naftową Brent można sprawdzić np. tutaj. Sytuacja, w której im dalej w przyszłość tym drożej opisuje contango, które jest dodatnią różnicą pomiędzy ceną kolejnych serii kontraktów terminowych. Kontrakt można rozliczyć albo przez fizyczną dostawę towaru albo przez rozliczenie pieniężne.
Termin contango wywodzi się z giełdy londyńskiej. Pierwotnie była to opłata w formie odsetek jaką płacił kupujący sprzedającemu za odroczenie terminu rozliczenia transakcji. Im termin był odleglejszy tym opłata była wyższa.
Można kupić taniej ropę dziś i ponosić koszty jej składowania do chwili sprzedaży/zużycia lub można kupić ropę drożej z terminem dostawy w przyszłości nie ponosząc kosztów jej przechowania. W contango pakuje się wszelkie koszty jak: ubezpieczenie, składowanie czy utracone korzyści w postaci stopy wolnej od ryzyka.
Cześć uczestników rynku błędnie sądzi, że ceny terminowe niosą lepszą informację o cenach przyszłych niż ceny spot. W rzeczywistości obie ceny są miarą teraźniejszych nastrojów.
Mniej więcej do początku lat 80 ubiegłego wieku na rynku ropy dominowali producenci skupieni w OPEC oferujący ropę głównie w postaci dostaw terminowych. Po przełamaniu ich dominacji wzrosło znaczenie transakcji w dostawach natychmiastowych oferowanych po niższych cenach.
W czerwcu i lipcu ropa systematycznie zyskiwała przekraczając 40 dolarów za baryłkę. Na początku sierpnia rosyjscy "informatorzy" zasugerowali zabezpieczenie pozycji otwartych w kwietniu i maju i wyjazd na wakacje co też zostało zrobione bez zbędnej zwłoki.
W kwietniu miało miejsce "wyciskanie" pozycji długich na ropie naftowej. Kto dał się namówić na pozycje długie mógł zostać z niczym.
Przed Dniem Zwycięstwa
W trakcie dnia rosyjscy "informatorzy" zasugerowali możliwość otwarcia pozycji długich na ropie Brent poniżej 28 dolarów za baryłkę co zostało zrobione.
W pierwszym kwartale 2020 dla prezentowanej strategii zajmującej jedynie pozycje długie nie działo się nic nadzwyczajnego - wydłużone zimowe ferie. W tym czasie ropa naftowa Brent uciekała przed koronawirusem zniżkując z ponad 60 dolarów za baryłkę do poniżej 25.
Prima aprilis
Na początku kwietnia rosyjscy "informatorzy" zasugerowali możliwość otwarcia pozycji długich poniżej 33 dolarów za baryłkę co zostało zrobione.
Wzrost cen surowca związany z zabiciem irańskiego generała Kasema Sulejmaniego w rezultacie amerykańskiego ataku rakietowego na obrzeża Bagdadu został wykorzystany do wyjścia z rynku ropy typu Brent. Pozycja zamknięta powyżej 68 dolarów za baryłkę. Zysk ponad 6 dolarów na baryłkę.
Ponadprzeciętne zyski
Rok 2019 okazał się być na rynku ropy ponadprzeciętnie zyskownym. Głównie za sprawą znacznego wzrostu cen w pierwszej połowie roku. Łączny zysk przekroczył 19 dolarów na baryłkę.
Stosowana strategia
We wpisach dotyczących ropy naftowej została zaprezentowana prosta strategia polegająca na zajmowaniu jedynie pozycji długich. Pozycje były otwierane i zamykane w oparciu o napływające sygnały transakcyjne. Na dystansie roku nadeszło kilka sygnałów. Wszystkie zostały wykorzystane i wszystkie przyniosły zysk.
Sygnały nie precyzowały ceny zajęcia lub zamknięcia pozycji. Jedynie sugerowały poniżej jakiej ceny należy zajmować pozycję i powyżej jakiej ceny należy uciekać z pozycji. Spóźnienie się z wykonaniem transakcji nawet o dzień czy dwa i tak we wszystkich przypadka przyniosłoby sowity zysk. Wielkie podziękowania.
Rosyjscy "informatorzy" zasugerowali możliwość zabezpieczenia pozycji otwartych poniżej 62 dolarów za baryłkę co też zostało zrobione. Nadszedł czas świątecznego wypoczynku. Zobaczymy ile przyniesie Mikołaj w prezencie od rynku ropy ...
Sezonowość ropy naftowej
Na rynku ropy naftowej daje się zauważyć efekt sezonowości związany z zimowym wzrostem zapotrzebowania półkuli północnej na surowiec. Wykorzystanie efektu w handlu może polegać na skupowaniu ropy w okresie letnim i wyprzedawaniu w okresie zimowym.
W praktyce należy to rozumieć jako niższą skłonność do spadków w okresach wzrostu zapotrzebowania. Bywały lata kiedy ropa kontynuowała letnie spadki, a jej cena zimą była niższa niż latem.
W listopadzie cena ropy Brent zmieniała się w zakresie 4 dolarów za baryłkę. Drugi z rzędu miesiąc spokoju. Dobry przykład na to "dlaczego tylko pozycje długie?". Gra w tym okresie "w dwie strony" mogła być bardzo destrukcyjna.
W nocy rynek otworzył się znaczną luką co zostało wykorzystane do pozbycia się pozycji otwartej poniżej 64 dolarów za baryłkę. Zysk ponad 4 dolary. Pozycja otwarta poniżej 62 dolarów pozostała.
W sierpniu na rynku ropy Brent panowała leniwa atmosfera. W sam raz na wakacyjny wypoczynek. Na początku września rosyjscy "informatorzy" zasugerowali możliwość powiększenia pozycji długich poniżej 62 dolarów za baryłkę co też zostało zrobione.
W pierwszym okresie czerwca cena ropy Brent opadła poniżej 64 dolarów za baryłkę. Rosyjscy "informatorzy" zasugerowali możliwość otwarcia pozycji długiej poniżej wymienionej wartości co też zostało uczynione.
W lipcu cena ropy Brent zmieniała się w przedziale 61-68 dolarów za baryłkę. Brak sugestii. Pozycja z czerwca utrzymana.
Dlaczego tylko pozycje długie?
W wątku o ropie naftowej typu Brent prezentowany jest prosty system polegający na otwieraniu jedynie pozycji długich (ang. long)[1] czyli "dobrze kupić, lepiej sprzedać". Stąd "rosyjski sygnał" z kwietnia tego roku o możliwości zajmowania pozycji krótkich powyżej 70 dolarów za baryłkę został zignorowany. Późniejsze wydarzenia pokazały, że był to bardzo dobry moment do zajęcia pozycji krótkiej gdyż minimalna zmiana ceny do zasygnalizowanego później punktu wyjścia sięgnęła 10%.
Czy jest czego żałować?
Teoretycznie tak. W praktyce strategia polegająca na naprzemiennym zajmowaniu pozycji długich i krótkich niesie ze sobą ryzyko znacznych strat w przypadku serii nieudanych "odwróceń", które zjedzą wypracowany wcześniej zysk. Taki scenariusz stał się całkiem realny podczas lipcowo-sierpniowej konsolidacji. Niedoświadczeni gracze często ulegają iluzji "podwójnych" zysków z "gry w dwie strony". W rzeczywistości jedne co ze 100% skutecznością podwajają to koszty.
Dlaczego krótko znaczy niebezpiecznie?
Pozycję długą można interpretować jako ograniczoną stratę i nieograniczony zysk. Strata ograniczona jest spadkiem ceny do zera natomiast zysk nie jest ograniczony gdyż nie wiadomo jak mocno wzrośnie cena. Dla instrumentu, który nie jest lewarowany nie można stracić więcej niż 100% wyłożonego kapitału plus koszty natomiast zysk może sięgnąć stu i więcej procent minus koszty.
W przypadku pozycji krótkiej sytuację mamy odwrotną. Zysk jest ograniczony natomiast strata jest nieograniczona. Na pozycji krótkiej, która nie jest lewarowana nie można zarobić więcej niż 100% wyłożonego kapitału minus koszty natomiast stracić można sto i więcej procent plus koszty.
Nie trudno zauważyć, że pozycja krótka dla rynku nielewarowanego ma charakter pozycji lewarowanej - można stracić więcej niż kwota wyjściowa. Dla rynku lewarowanego np. takiego jak detaliczny forex pozycja krótka oznacza "podwójne" lewarowanie. Czy warto ponosić "podwójne" ryzyko dla ograniczonego zysku?
Jak rozkłada się zysk?
Dla pozycji długiej największe przyrosty zysku mają miejsce na końcu ruchu. Wartość zmiany o jeden procent rośnie w miarę wzrostu ceny. W przypadku pozycji krótkiej jest odwrotnie. Najbardziej zyskowny jest początek ruchu gdyż wartość zmiany ceny o jeden procent obniża się w miarę spadku ceny. Podsumowując pozycja długa łatwiej wybacza błąd wejścia niż pozycja krótka natomiast z wyjściem jest odwrotnie.
Pozycja długa i krótka nie reagują w sposób całkowicie identyczny na zmianę ceny, a różnica rośnie w miarę oddalania się od punktu wejścia. Gracz nie tylko musi poradzić sobie z odwracaniem pozycji, ale również z "odwracaniem" myślenia.
Przykłady z życia
Trudno w to uwierzyć, ale w grę na pozycjach krótkich dał się "wciągnąć" nawet tak "doświadczony" gracz jak Rafał Zaorski. Ilu mu uwierzyło ... ilu straciło? Posłuchajcie "życzeniowej" argumentacji:
Dlaczego CD Projekt spada - a ja mam shorty ?, Rafał Zaorski
Wystarczy spojrzeć na długoterminowy wykres aby stwierdzić, że jedyną sensowną strategią w przypadku CD Project było i nadal jest zajmowanie pozycji długich - "kupuj i trzymaj". Aktualny kurs spółki powyżej 250zł. Nie wiadomo czy Rafał Zaorski dał się ograć czy był to "hałas" na zamówienie.
Wypowiedzi Rafała Zaorskiego nałożone na wykres CD Projekt,
grafika z wykop.pl
Identyczny ruch wykonał Trader21 "szortując" CD Projekt. W nagraniu niżej przyznaje się do błędu "jestem na nim sporo w plecy" (35:37)[2]:
90% osób NIE POWINNO w ogóle INWESTOWAĆ! TRADER 21 dla NAMZALEŻY 3/5
________________________________
[1] Angielskie terminy "long position" (pozycja długa - kupno instrumentu finansowego) i "short position" (pozycja krótka - sprzedaż instrumentu finansowego) wywiedzione zostały z obserwacji iż na giełdzie okresy wzrostów trwają dłużej niż okresy spadków. Już tylko z tego spostrzeżenia można wyciągnąć wniosek, że łatwiej "trafić" na okres wzrostów niż spadków, a idąc dalej zajmowanie pozycji długich jest "bezpieczniejsze" od zajmowania pozycji krótkich.
[2] Dodano 2020-02-20.
W maju 2019 ropa zatrzymała się w okolicach 71 dolarów za baryłkę. Wszystkie pozycje zamknięte. Ostatnia na zabezpieczeniach powyżej 68 dolarów. Pozycja poza rynkiem. Zysk na baryłce rzędu 14 dolarów.
W kwietniu ropa kontynuowała marsz w górę pokonując poziom 74 dolarów za baryłkę. Rosyjscy "informatorzy" sugerują przesunięcie zabezpieczeń w ślad za kursem lub redukowanie pozycji. Pozycje zredukowane w pierwszym tygodniu maja na zabezpieczeniach powyżej 70 dolarów.
W marcu ropa dołożyła kolejne 4 dolary przekraczając poziom 68 dolarów za baryłkę. Rosyjscy "informatorzy" sugerują przesunięcie zabezpieczeń w ślad za kursem.
Dlaczego handel ropą?
Wykres, ropa naftowa Brent
Ropa naftowa dominuje w międzynarodowym handlu surowcami. Potem jest ... długo, długo nic. Każdy kraj jej potrzebuje. Zasila światową gospodarkę niczym krew organizm. Geopolityczne zakłócenia w jej obiegu szybko przekładają się na zmiany w wycenie.
Na rynku terminowym notowanych jest 12 serii kontraktów - rolowanie co miesiąc. Handel toczy się prawie "na okrągło". Wpływ na kursy walut widoczny jest gołym okiem.
Szukając wrażeń można spekulować np. surowcami rolnymi, ale czy ktoś kto nie potrafi zarobić na "czarnym złocie" wzbogaci się na mniej płynnym rynku?
W lutym cena ropy kontynuowała wzrosty przekraczając 64 dolary. Rosyjscy "informatorzy" sugerują przesunięcie zabezpieczeń w ślad za kursem.
Waluty surowcowe
Waluty postrzegane jako powiązane z ropą naftową:
Dolar kanadyjski
Korona norweska
Rosyjski rubel
Nie jest to lista zamknięta, ale wystarczająca do gry na forexie. Należy pamiętać, że dolar amerykański jako światowa waluta wyceny i handlu ropą jest walutą surowcową. Dominacja dolara oparta jest między innymi na "wymienialności" na ropę.
Wykres, ropa naftowa Brent
Ekspozycja na ropę
Silną ekspozycję na ropę można uzyskać wykorzystując pary walutowe dolar amerykański waluta surowcowa: USDCAD, USDNOK, USDRUB. Miękkim wariantem będzie skorzystanie z euro (poruszającego się przeciwnie do dolara): EURCAD, EURNOK, EURRUB. Koszty składowania sugerują, że wymienione pary będą silniej reagowały na spadki niż wzrosty cen ropy.
Dolar kanadyjski
Kanada jest jednym z czołowych producentów ropy naftowej, a jej waluta jedną z głównych walut świata. Ze względu na silne powiązania gospodarcze z USA przy pomocy dolara kanadyjskiego można uzyskać dobrą ekspozycję na ropę WTI. Znacząca część eksportu Kanady to ropa. W kręgu głównych walut znajdują się pary z dolarem kanadyjskim zarówno na pierwszym (CADJPY, CADCHF) jak i drugim miejscu w parze (USDCAD, EURCAD). Daje to dostęp do szerokiego wachlarza strategii inwestycyjnych.
Korona norweska
Norwegia jest istotnym producentem i jednym z czołowych eksporterów ropy. Norwegowie wydobywają ropę typu Brent i kierują na europejski rynek. Udział surowców energetycznych w eksporcie systematycznie rośnie. Z tych względów korona norweska daje bardzo dobrą ekspozycję na ropę Brent.
Rosyjski rubel
Kto szuka silniejszych emocji powinien sięgnąć po rosyjskiego rubla. Rosja jest jednym z głównych producentów ropy. Eksport kraju opiera się na surowcach i silnych powiązaniach z rynkiem europejskim. Rubel potrafi bardzo dynamicznie reagować na zmiany cen ropy. Stanowi dobrą ekspozycję na ropę Brent, która jest podstawowym markerem dla rosyjskiego surowca. Silne wahania pary walutowej USDRUB to nie tylko zmiany w cenach ropy, ale również odbicie napięć geopolitycznych związanych z rywalizacją o rynek dwóch wielkich producentów ropy: USA i Rosji.
Import
Ciekawym wariantem gry może być uwzględnienie importu. Japonia jest jednym z czołowych konsumentów ropy naftowej, a jej waluta jedną z głównych walut. Interesującym zestawieniem będzie zderzenie sprzecznych interesów zobrazowane w parze CADJPY czy USDJPY.
Zamykając "krąg ropy" nie możnie nie wspomnieć o euro. Europa jest uboga we własne zasoby ropy i jest jednym z największych jej importerów. Gospodarka kontynentu uzależniona jest od "kurka z ropą".
Początek roku na rynku ropy naftowej przebiegł bez niespodzianek. Rosyjscy "informatorzy" sugerują możliwość otwierania pozycji długich. Otwarcie pozycji poniżej 56USD za baryłkę.
Wyciskanie longów
